هنگامی که امام حسین (ع) با سپاه حر برخورد می کند ، دروقت نماز برای اصحاب خویش خطبه ای خواند؛ در قسمتی ازاین خطبه چنین آمده است : ای یاران من! می بینید که چگونه بلا و شدت بر ما وارد گردیده. همانا راه و رسم روزگار وارونه شد و صورت کریه و زشت آن پدیدار گردید، و از نیکویی و معروف چیزی مگر بسیار ناچیز و فریبنده بر جای نمانده است و بر این برگشتگی خود ادامه داد، زیستن در این روزگار سخت ناگوار است. آیا نمی بینید که کسی به حق عمل نمی کند و برای باطل انتهایی نیست؟ در چنین وضعی یک مرد خدا باید طالب مرگ باشد و بدون تردید لقای پروردگار خود را آرزو کند و من در این شرایط مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمگران و ناپاکان را جز ذلت و ننگ نمی بینم. سوگواری سالار شهیدان بر همه آزاد مردان تسلیت باد
ادامه مطلب...
چشم گریان به عزای تو به هر کس ندهند
اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست
امشبی را شه دین در حرمش میهمان است
مکن ای صبح طلوع
عصر فردا بدنش زیر سم اسبان است
مکن ای صبح طلوع
مکن ای صبح طلوع
عشق را افسانه کری یا حسین
عقل را دیوانه کردی یا حسین
در ره معبود بی همتای خویش
همتی جانانه کردی یا حسین
تا قیامت در دل اهل ولا
منزل و کاشانه کردی یا حسین
گرد شمع بی زوال خویشتن
عالمی پروانه کردی یا حسین
جان و مال و هستی خود را فدا
در ره جانانه کردی یا حسین
جرعه نوشان می توحید را
سر خوش از پیمانه کردی یا حسین
خویشتن را بهر صهبای شهود
ساقی میخانه کردی یا حسین
اصغر شیرین زبانت را چو گل
هدیه جانانه کردی یا حسین
العطش گویان طفلان از جفا
گوش کردی یا نکردی یا حسین؟
از برای شامیان بی وفا
گنج در ویرانه کردی یا حسین
ذکر یا رب اندر قتلگاه
با خدا مستانه کردی یا حسین
عالمی را در عزای خویشتن
تا ابد غمخانه کردی یا حسین
در فراقت خرم دلخسته را
استن حنانه کردی یا حسین
