با درود در واژه های  دفترم               چون  زبان گویاست ، تبانی مادرم 

زورو قهرو ظلمتی، شد بسترم           دست تقدیر نیست، همین است باورم

گرچه روزگار داده، درس بدترم            در خرد من  زندگی ، را   مینگرم

مشکل ما اینست که هم کوزه هم کوزه گر و هم گل کوزه هستیم

روی صفحه و پشت صفحه .

گر حکم دهد که مست گیرد         در شهر هر آنکه هست گیرند.

کفری چو منی گزاف و اسان نبود

محکم تر از ایمان من ایمان نبود

در دهر چو من یکی و ان هم کافر

پس در همه دهر یک مسلمان نبود

یا رودکی  صاحب می سراید که :

هر که نا موخت از گذشت روزگار            هیچ نا موزد زه هیچ آموزگار

 وگوشزد این بیت هم برای خودما است . که نه ازتاریخ حقیقی خویش خبر داریم ونه دنبال آن هستیم.

داکتر نجیب  فکر نمیکرد . روزی طالبانی می آید و او را به دار می کشند . برای من جای خوشی است که فعلا قانونی با نزاکت های خودش وجود دارد.و وقایع دلخراش به آسانی  رخ نمیدهد و نداده .

دو مثل را که مکمل یکدیگر است من دربیتی چنین آوردم :

کوه به کوه نمیرسد آدم به آدم می رسد

هرچه تو کاشتة درو همان خواهی نمود.

و در زبان پشتو هم میگویند که :

 سه چه کری هغه به  یی ریبی.

ملا را به گفتارش برو وبه کردارش نه.

یک سروده خوده که به تاریخ   3.8.08  سروده ام برای شما و بینندگان شما به خوانش بگیرم اگر اجازه بفرمائید:

                          درنگ مدام

ملت اردرخود فرورفت ، زنده نیست   

                       گرچنین ملت به خواب، زیبنده نیست

سیر تاریخش به ظلمت برده شد     

                     دد درین جهد  از کسی شرمنده نیست

چیست  جنایت را حکایت ساخته اند 

                              بهر من هر مدعی پاینده نیست

  مرتبط در خاطراتم زندگیست     

                          وای اگر عقلی به سر تابنده نیست

عاقبت در شعر خیام رنگ داشت      

                     کارهستی چیست ؟ جوابش بنده نیست

تا به یک حکم ازدوعالم بگزری         

                          میتوان آنجا که هیچ جنبنده نیست

من خدا را دیده ام درخواب خوش    

                        همچو عالم وعده اش زننده  نیست

 حکم تزویر می ستاند جان و ما ل     

                      می رود پیهم  چو کس فرخنده نیست

و با این ابیات  اقبال لاهوری  میشود دانست که سرنوشت هر انسان مر ملت و هر مردم  در دست خودشان  است .مثل آن که ریش و قیچی در دست خودشان باشد.

در ابیاتش :

خدا آن ملتی را سروری داد   

              که تقدیرش به دست خویش بنوشت

بدان ملت سروکاری ندارم    

                    که دهقانش برای دیگران کشت

در زندگی همه بهکام       و از لذایذ زندگی شادکام باد

روز بر شما و شب بر ما خوش باد

پدرود

http://98764211.persianblog.ir/